منوی اصلی

تسبیحات ده گانه هر روز ماه رمضان (اقبال الاعمال)

تسبیحات ده گانه هر روز ماه رمضان (اقبال الاعمال)

الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب الخامس فيما نذكره من سياقة عمل الصائم في نهاره و فيه فصول‏؛ فصل فيما نذكره من الأدعية و التسبيح و الصلاة على النبي ص المتكررة كل يوم من شهر رمضان‏
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب پنجم: طریقه عمل روزه دار در روز ماه رمضان؛ فصل ششم دعا، تسبیح و صلوات بر پیامبر (ص) در هر روز از ماه رمضان (دعای سوم تسبیحات ده گانه هر روز ماه رمضان):
و من العمل في كل يوم من شهر رمضان التسبيح‏
و تسبیح هر روز ماه رمضان
رَوَيْنَاهُ بِإِسْنَادِنَا إِلَى أَبِي الْعَبَّاسِ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ عُقْدَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ شَيْبَانَ الْعَلَّافُ مِنْ كِتَابِهِ سَنَةَ خَمْسٍ وَ سِتِّينَ وَ مِائَتَيْنِ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِيهِ وَ حُسَيْنِ بْنِ أَبِي الْعَلَاءِ الزَّيْدَجِيِّ جَمِيعاً عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ‏
در حديثى از امام صادق-عليه السّلام-آمده است:
تُسَبِّحُ فِي كُلِّ يَوْمٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ نَذْكُرُ فِيهِ زِيَادَةً مِنْ رِوَايَةِ جَدِّي أَبِي جَعْفَرٍ الطُّوسِيِّ الْأَوَّلُ 
در هر روز از ماه رمضان اين تسبيح را بگوى. البته ما در ادامه، ادامه‌ اين روايت را نيز كه در روايت جدّم «ابو جعفر طوسى» -رحمه اللّه-آمده است، ذكر مى‌ كنيم: بند اول: 
سُبْحَانَ اللَّهِ بَارِئِ النَّسَمِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْمُصَوِّرِ سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ الْأَزْوَاجِ كُلِّهَا 
پاكا خداى پديدآورنده‌ انسان‌ ها، پاكا خداى صورت‌ نگار، پاكا خداى آفريننده‌ تمام جفت‌ ها، 
سُبْحَانَ اللَّهِ جَاعِلِ الظُّلُمَاتِ وَ النُّورِ سُبْحَانَ اللَّهِ فَالِقِ الْحَبِّ وَ النَّوَى سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ كُلِّ شَيْ‏ءٍ
پاكا خداى آفريننده‌ تاريكى‌ ها و نور، پاكا خداى شكافنده‌ دانه و هسته، پاكا خداى آفريننده‌ همه‌ اشيا، 
سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ‏
پاكا خداى آفريننده‌ موجوداتى كه ديده مى‌ شوند و يا نمى‌ شوند، منزّه باد خدا به اندازه‌ نوشتن كلمات او، 
(سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ)[1] سُبْحَانَ اللَّهِ السَّمِيعِ الَّذِي لَيْسَ شَيْ‏ءٌ أَسْمَعَ مِنْهُ يَسْمَعُ مِنْ فَوْقِ عَرْشِهِ مَا تَحْتَ سَبْعِ أَرَضِينَ
پاكا خدا، پروردگار جهانيان. منزّه باد خداى شنوايى كه هيچ‌ چيز شنواتر از او نيست، از بالاى عرش خود زير زمين‌ هاى هفتگانه 
وَ يَسْمَعُ مَا فِي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ يَسْمَعُ الْأَنِينَ وَ الشَّكْوَى وَ يَسْمَعُ السِّرَّ وَ أَخْفَى
و آنچه در تاريكى‌ هاى خشكى‌ ها و درياها وجود دارد مى‌ شنود و ناله و گله‌ گذارى و نهان و نهان‌ تر از نهان 
وَ يَسْمَعُ وَسَاوِسَ الصُّدُورِ وَ (يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ)[2] وَ لَا يُصِمُّ سَمْعَهُ‏ صَوْتٌ
و وسوسه‌ هاى دل‌ ها را مى‌ شنود [و از خيانت‌ ديدگان و آنچه دل‌ ها نهان مى‌ دارند، آگاه است] و هيچ صدايى مانع از شنوايى او نمى‌ شود
الثَّانِي
بند دوّم:
سُبْحَانَ اللَّهِ بَارِئِ النَّسَمِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْمُصَوِّرِ سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ الْأَزْوَاجِ كُلِّهَا
پاكا خداى پديدآورنده‌ انسان‌ ها، پاكا خداى صورت‌ نگار، پاكا خداى آفريننده‌ تمام جفت‌ ها، 
سُبْحَانَ اللَّهِ جَاعِلِ الظُّلُمَاتِ وَ النُّورِ سُبْحَانَ اللَّهِ فَالِقِ الْحَبِّ وَ النَّوَى سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ كُلِّ شَيْ‏ءٍ
پاكا خداى آفريننده‌ تاريكى‌ ها و نور، پاكا خداى شكافنده‌ دانه و هسته، پاكا خداى آفريننده‌ همه‌ اشيا، 
سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ‏ (سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏)[3]
پاكا خداى آفريننده‌ موجوداتى كه ديده مى‌ شوند و يا نمى‌ شوند، منزّه باد خدا به اندازه‌ نوشتن كلمات او، پاكا خدا، پروردگار جهانيان. 
سُبْحَانَ اللَّهِ الْبَصِيرِ الَّذِي لَيْسَ شَيْ‏ءٌ أَبْصَرَ مِنْهُ
پاكا خداى بينايى كه هيچ‌ چيز بيناتر از او وجود ندارد، 
يُبْصِرُ مِنْ فَوْقِ عَرْشِهِ مَا تَحْتَ سَبْعِ أَرَضِينَ وَ يُبْصِرُ مَا فِي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ
از بالاى عرش خود زير زمين‌ هاى هفتگانه و آنچه در تاريكى‌ هاى خشكى‌ ها و درياها وجود دارد مى‌ بيند 
(لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصارَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ)[4]
و ديدگان نمى‌ توانند او را ببينند و او ديدگان را درك مى‌ كند و لطيف و آگاه است 
وَ لَا تَغْشَى [تُغْشِي‏] [تُغَشِّي‏] بَصَرَهُ الظُّلْمَةُ وَ لَا يُسْتَتَرُ مِنْهُ بِسِتْرٍ
و تاريكى جلوى ديد او را نمى‌ گيرد و با هيچ پرده‌ اى نمى‌ توان خود را از او مستور داشت 
وَ لَا يُوَارَى مِنْهُ جِدَارٌ وَ لَا يَغِيبُ عَنْهُ [مِنْهُ‏] بَرٌّ وَ لَا بَحْرٌ
و هيچ ديوارى نمى‌ تواند چيزى را از او بپوشد و هيچ خشكى و دريايى از ديد او غايب نمى‌ ماند 
وَ لَا يُكِنُّ مِنْهُ جَبَلٌ مَا فِي أَصْلِهِ وَ لَا قَلْبٌ مَا فِيهِ
و هيچ كوهى نمى‌ تواند آنچه را كه در بن آن وجود دارد و هيچ دلى آنچه را كه در درون آن هست 
وَ لَا جَنْبٌ مَا فِي قَلْبِهِ وَ لَا يَسْتَتِرُ مِنْهُ صَغِيرٌ وَ لَا كَبِيرٌ 
و هيچ پهلويى آنچه را كه در دل او وجود دارد، نهان بدارد و هيچ كوچك و بزرگى نمى‌ تواند خود را از ديد او پنهان نگاه دارد 
وَ لَا يَسْتَخْفِي مِنْهُ صَغِيرٌ لِصِغَرِهِ وَ (لا يَخْفى‏ عَلَيْهِ شَيْ‏ءٌ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ
و هيچ كوچكى به خاطر كوچكى‌ اش بر او مخفى نمى‌ ماند و هيچ‌ چيز نه در زمين و نه در آسمان بر او پنهان نمى‌ ماند. 
هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الْأَرْحامِ كَيْفَ يَشاءُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ‏)[5]
اوست كه شما را در رحم مادرانتان به هر صورت كه بخواهد نگارگرى مى‌ كند، معبودى جز او كه سرافراز و فرزانه است، وجود ندارد
الثَّالِثُ
بند سوّم:
سُبْحَانَ اللَّهِ بَارِئِ النَّسَمِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْمُصَوِّرِ سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ الْأَزْوَاجِ كُلِّهَا سُبْحَانَ اللَّهِ جَاعِلِ الظُّلُمَاتِ وَ النُّورِ
پاكا خداى پديدآورنده‌ انسان‌ ها، پاكا خداى صورت‌ نگار، پاكا خداى آفريننده‌ تمام جفت‌ ها، پاكا خداى آفريننده‌ تاريكى‌ ها و نور، 
سُبْحَانَ اللَّهِ فَالِقِ الْحَبِّ وَ النَّوَى سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ كُلِّ شَيْ‏ءٍ سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى
پاكا خداى شكافنده‌ دانه و هسته، پاكا خداى آفريننده‌ همه‌ اشيا، پاكا خداى آفريننده‌ موجوداتى كه ديده مى‌ شوند و يا نمى‌ شوند، 
سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ‏ (سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏)[6] سُبْحَانَ اللَّهِ الَّذِي‏ (يُنْشِئُ السَّحابَ الثِّقالَ
منزّه باد خدا به اندازه‌ نوشتن كلمات او، پاكا خدا، پروردگار جهانيان. منزّه باد خدايى كه ابرهاى سنگين را پديد مى‌ آورد 
وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَ الْمَلائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ
و آذرخش همراه با ستايش او، و نيز فرشتگان از بيم او، او را به پاكى مى‌ ستايند 
وَ يُرْسِلُ الصَّواعِقَ فَيُصِيبُ بِها مَنْ يَشاءُ)[7] وَ يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ‏
و آذرخش‌ ها را مى‌ فرستد و كس را كه بخواهد دچار آن مى‌ كند و بادها را به‌عنوان مژده‌ رسان پيش از رحمت خود [باران] گسيل مى‌ دارد 
وَ يَنْزِلُ الْمَاءُ مِنَ السَّمَاءِ بِكَلِمَاتِهِ وَ يُنْبِتُ النَّبَاتَ بِقُدْرَتِهِ وَ يَسْقُطُ الْوَرَقُ بِعِلْمِهِ
و آب را با كلمات خود از آسمان فرو مى‌ فرستد و گياه را به قدرت خويش مى‌ روياند 
[وَ يَبْسُطُ الرِّزْقُ بِعِلْمِهِ‏] سُبْحَانَ الَّذِي‏ (لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ)[8] (فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ
[و روزى را به دانش خود مى‌ گستراند]و برگ درختان را به علم خود فرومى‌ ريزد. منزّه باد خدايى كه به اندازه‌ يك ذرّه نه در زمين و نه در آسمان از ديد او پنهان نمى‌ ماند 
وَ لا أَصْغَرَ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرَ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ‏)[9]
و هيچ‌ چيز كوچك‌ تر و يا بزرگ‌ تر از اين نيست مگر آنكه در كتاب آشكار وجود دارد
الرَّابِعُ
بند چهارم:
سُبْحَانَ اللَّهِ بَارِئِ النَّسَمِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْمُصَوِّرِ سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ الْأَزْوَاجِ كُلِّهَا
پاكا خداى پديدآورنده‌ انسان‌ ها، پاكا خداى صورت‌ نگار، پاكا خداى آفريننده‌ تمام جفت‌ ها، 
سُبْحَانَ اللَّهِ جَاعِلِ الظُّلُمَاتِ وَ النُّورِ سُبْحَانَ اللَّهِ فَالِقِ الْحَبِّ وَ النَّوَى سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ كُلِّ شَيْ‏ءٍ
پاكا خداى آفريننده‌ تاريكى‌ ها و نور، پاكا خداى شكافنده‌ دانه و هسته، پاكا خداى آفريننده‌ همه‌ اشيا، 
سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ‏ (سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏)[10]
پاكا خداى آفريننده‌ موجوداتى كه ديده مى‌ شوند و يا نمى‌ شوند، منزّه باد خدا به اندازه‌ نوشتن كلمات او، پاكا خدا، پروردگار جهانيان. 
سُبْحَانَ اللَّهِ الَّذِي‏ (يَعْلَمُ ما تَحْمِلُ كُلُّ أُنْثى‏ وَ ما تَغِيضُ الْأَرْحامُ وَ ما تَزْدادُ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدارٍ
منزّه باد خدايى كه تمام آنچه را كه ماده‌ ها به آن باردار مى‌ شوند و يا رحم آن‌ ها مى‌ كاهد و يا مى‌ افزايد، مى‌ داند و هر چيز در نزد او اندازه‌ خاصى دارد 
عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ سَواءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَ مَنْ جَهَرَ بِهِ
و داناى غيب و آشكار و بزرگ و متعالى است، خواه سخن را نهان داريد و يا آشكار كنيد 
وَ مَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَ سارِبٌ بِالنَّهارِ لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ‏)[11]
و خواه در شب خود را نهان كنيد و يا در روز آشكار گرداند و او [فرشتگان] تعقيب‌ كننده از پيشاروى و پشت شما دارد كه به فرمان خدا از شما پاسبانى مى‌ كنند. 
سُبْحَانَ اللَّهِ الَّذِي يُمِيتُ‏ الْأَحْيَاءَ وَ يُحْيِ الْمَوْتى‏
پاكا خدايى كه زندگان را مى‌ ميراند و مردگان را زنده مى‌ كند 
وَ يَعْلَمُ‏ (ما تَنْقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ)[12]‏ وَ يُقِرُّ فِي الْأَرْحَامِ مَا يَشَاءُ إِلى‏ أَجَلٍ مُسَمًّى‏
و از آنچه زمين از تعداد آنان مى‌ كاهد آگاه است و هرچه را بخواهد تا سرآمد مشخص در رحم مادران مستقر مى‌ گرداند
الْخَامِسُ
بند پنجم:
سُبْحَانَ اللَّهِ بَارِئِ النَّسَمِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْمُصَوِّرِ سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ الْأَزْوَاجِ كُلِّهَا سُبْحَانَ اللَّهِ جَاعِلِ الظُّلُمَاتِ وَ النُّورِ
پاكا خداى پديدآورنده‌ انسان‌ ها، پاكا خداى صورت‌ نگار، پاكا خداى آفريننده‌ تمام جفت‌ ها، پاكا خداى آفريننده‌ تاريكى‌ ها و نور،
سُبْحَانَ اللَّهِ فَالِقِ الْحَبِّ وَ النَّوَى سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ كُلِّ شَيْ‏ءٍ
پاكا خداى شكافنده‌ دانه و هسته، پاكا خداى آفريننده‌ همه‌ اشيا، 
سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ‏ (سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ)‏[13]
پاكا خداى آفريننده‌ موجوداتى كه ديده مى‌ شوند و يا نمى‌ شوند، منزّه باد خدا به اندازه‌ نوشتن كلمات او، پاكا خدا، پروردگار جهانيان. 
سُبْحَانَ اللَّهِ مَالِكِ الْمُلْكِ‏ (تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ
منزّه باد خدايى كه مالك سلطنت است و به هركس بخواهد سلطنت مى‌ بخشد و از هركس بخواهد مى‌ گيرد 
وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ
و هركس را بخواهد سرافراز يا خوار مى‌ گرداند، خير الخير، منحصرا به دست او است 
إِنَّكَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ تُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ
و بر هر چيز توانا است، شب را در روز و روز را در شب فرو مى‌ برد 
وَ تُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ تُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ‏)[14]
و زنده را از مرده و مرده را از زنده بيرون مى‌ آورد و به هركس بخواهد بدون حساب و شماره روزى مى‌ دهد.
السَّادِسُ
بند ششم:
سُبْحَانَ اللَّهِ بَارِئِ النَّسَمِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْمُصَوِّرِ سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ الْأَزْوَاجِ كُلِّهَا
پاكا خداى پديدآورنده‌ انسان‌ ها، پاكا خداى صورت‌ نگار، پاكا خداى آفريننده‌ تمام جفت‌ ها، 
سُبْحَانَ اللَّهِ جَاعِلِ الظُّلُمَاتِ وَ النُّورِ سُبْحَانَ اللَّهِ فَالِقِ الْحَبِّ وَ النَّوَى سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ كُلِّ شَيْ‏ءٍ
پاكا خداى آفريننده‌ تاريكى‌ ها و نور، پاكا خداى شكافنده‌ دانه و هسته، پاكا خداى آفريننده‌ همه‌ اشيا، 
سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ‏ (سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ)[15]
پاكا خداى آفريننده‌ موجوداتى كه ديده مى‌ شوند و يا نمى‌ شوند، منزّه باد خدا به اندازه‌ نوشتن كلمات او، پاكا خدا، پروردگار جهانيان. 
سُبْحَانَ اللَّهِ الَّذِي‏ (عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ وَ يَعْلَمُ ما فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ
پاكا خدايى كه كليدهاى غيب نزد او است و آن‌ ها را جز او نمى‌ داند و او از تمام آنچه در خشكى و دريا است آگاه است 
وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُها وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ‏)[16]
و هيچ برگى نمى‌ افتد مگر آنكه او از آن آگاه است و هيچ دانه‌ اى در تاريكى‌ هاى زمين و هيچ تر و خشكى نيست مگر آنكه در كتاب آشكار [الهى] وجود دارد
السَّابِعُ
بند هفتم:
سُبْحَانَ اللَّهِ بَارِئِ النَّسَمِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْمُصَوِّرِ سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ الْأَزْوَاجِ كُلِّهَا سُبْحَانَ اللَّهِ جَاعِلِ الظُّلُمَاتِ وَ النُّورِ
پاكا خداى پديدآورنده‌ انسان‌ ها، پاكا خداى صورت‌ نگار، پاكا خداى آفريننده‌ تمام جفت‌ ها، پاكا خداى آفريننده‌ تاريكى‌ ها و نور، 
سُبْحَانَ اللَّهِ فَالِقِ الْحَبِّ وَ النَّوَى سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ كُلِّ شَيْ‏ءٍ
پاكا خداى شكافنده‌ دانه و هسته، پاكا خداى آفريننده‌ همه‌ اشيا، 
سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ‏ (سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏)[17]
پاكا خداى آفريننده‌ موجوداتى كه ديده مى‌ شوند و يا نمى‌ شوند، منزّه باد خدا به اندازه‌ نوشتن كلمات او، پاكا خدا، پروردگار جهانيان. 
سُبْحَانَ اللَّهِ الَّذِي لَا يُحْصِي مِدْحَتَهُ الْقَائِلُونَ وَ لَا يَجْزِي بِآلَائِهِ الشَّاكِرُونَ الْعَابِدُونَ
منزّه است خدايى كه گويندگان نمى‌ توانند سپاس او را به شماره درآورند و شكرگزاران و عابدان نمى‌ توانند پاداش نعمت‌ هاى او را به‌ جا آورند. 
وَ هُوَ كَمَا قَالَ وَ فَوْقَ مَا نَقُولُ وَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ كَمَا أَثْنَى عَلَى نَفْسِهِ‏
او همان گونه است كه خود گفته است و برتر از آن است كه ما مى‌ گوييم و خداوند سبحان همان گونه است كه خود خويشتن را ستوده است 
(وَ لا يُحِيطُونَ بِشَيْ‏ءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِما شاءَ
و انسان‌ ها نمى‌ توانند به دانش او جز به اندازه‌ اى كه او مى‌ خواهد احاطه پيدا كنند، 
وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ‏)[18]
كرسى [علم] او آسمان‌ ها و زمين را فراگرفته است و حفظ آن‌ ها بر او سخت نيست و او بلند پايه و بزرگ است
الثَّامِنُ
بند هشتم:
سُبْحَانَ اللَّهِ بَارِئِ النَّسَمِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْمُصَوِّرِ سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ الْأَزْوَاجِ كُلِّهَا سُبْحَانَ اللَّهِ جَاعِلِ الظُّلُمَاتِ وَ النُّورِ
پاكا خداى پديدآورنده‌ انسان‌ ها، پاكا خداى صورت‌ نگار، پاكا خداى آفريننده‌ تمام جفت‌ ها، پاكا خداى آفريننده‌ تاريكى‌ ها و نور
سُبْحَانَ اللَّهِ فَالِقِ الْحَبِّ وَ النَّوَى سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ كُلِّ شَيْ‏ءٍ
پاكا خداى شكافنده‌ دانه و هسته، پاكا خداى آفريننده‌ همه‌ اشيا، 
سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ وَ زِنَةَ عَرْشِهِ‏ (سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ)[19]
پاكا خداى آفريننده‌ موجوداتى كه ديده مى‌ شوند و يا نمى‌ شوند، منزّه باد خدا به اندازه‌ نوشتن كلمات او [و به وزن عرش]، پاكا خدا، پروردگار جهانيان. 
سُبْحَانَ اللَّهِ الَّذِي‏ (يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَ ما يَخْرُجُ مِنْها وَ ما يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَ ما يَعْرُجُ فِيها)[20]
منزّه باد خدايى كه از هرچه در زمين فرو مى‌ رود يا از آن بيرون مى‌ آيد و نيز از هرچه از آسمان فرو مى‌ آيد يا به آن صعود مى‌ كند، آگاه است 
وَ لَا يَشْغَلُهُ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَ مَا يَعْرُجُ فِيهَا عَمَّا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا
و آنچه از آسمان فرو مى‌ آيد يا به آن صعود مى‌ كند او را از آنچه در زمين فرو مى‌ رود يا از آن بيرون مى‌ آيد، به خود مشغول نمى‌ كند 
وَ لَا يَشْغَلُهُ مَا يَلِجُ‏ فِي الْأَرْضِ وَ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا عَمَّا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَ مَا يَعْرُجُ فِيهَا
و نيز آنچه در زمين فرو مى‌ رود يا از آن بيرون مى‌ آيد او را از آنچه از آسمان فرو مى‌ آيد يا به آن صعود مى‌ كند، به خود سرگرم نمى‌ كند 
وَ لَا يَشْغَلُهُ عِلْمُ شَيْ‏ءٍ عَنْ عِلْمِ شَيْ‏ءٍ وَ لَا يَشْغَلُهُ خَلْقُ شَيْ‏ءٍ عَنْ خَلْقِ شَيْ‏ءٍ
و دانستن هيچ‌ چيز او را از آگاهى هيچ‌ چيز ديگر باز نمى‌ دارد و آفرينش هيچ‌ چيز او را از آفرينش چيز ديگر 
وَ لَا حِفْظُ شَيْ‏ءٍ عَنْ حِفْظِ شَيْ‏ءٍ وَ لَا يُسَاوِيهِ شَيْ‏ءٌ وَ لَا يَعْدِلُهُ شَيْ‏ءٌ وَ لَا يَشْغَلُهُ شَيْ‏ءٌ (لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‏ءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ)[21] [الْعَلِيمُ‏]
و نگاه‌ دارى از هيچ‌ چيز او را از حفظ چيز ديگر، به خود مشغول نمى‌ كند و هيچ‌ چيز با او يكسان نيست و هيچ‌ چيز با اوبرابرى نمى‌ كند [و هيچ‌ چيز او را به خود مشغول نمى‌ كند] و هيچ‌ چيز همانند او نيست و او شنوا و بينا است
التَّاسِعُ
بند نهم:
سُبْحَانَ اللَّهِ بَارِئِ النَّسَمِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْمُصَوِّرِ سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ الْأَزْوَاجِ كُلِّهَا سُبْحَانَ اللَّهِ جَاعِلِ الظُّلُمَاتِ وَ النُّورِ
پاكا خداى پديدآورنده‌ انسان‌ها، پاكا خداى صورت‌ نگار، پاكا خداى آفريننده‌ تمام جفت‌ ها، پاكا خداى آفريننده‌ تاريكى‌ ها و نور، 
سُبْحَانَ اللَّهِ فَالِقِ الْحَبِّ وَ النَّوَى سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ كُلِّ شَيْ‏ءٍ سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى
پاكا خداى شكافنده‌ دانه و هسته، پاكا خداى آفريننده‌ همه‌ اشيا، پاكا خداى آفريننده‌ موجوداتى كه ديده مى‌ شوند و يا نمى‌ شوند، 
سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ‏ (سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ)‏[22] سُبْحَانَ اللَّهِ‏ (فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
منزّه باد خدا به اندازه‌ نوشتن كلمات او، پاكا خدا، پروردگار جهانيان. پاكا خدايى كه آسمان‌ ها و زمين را پديد آورد 
جاعِلِ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا أُولِي أَجْنِحَةٍ مَثْنى‏ وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ
و فرشتگان را پيام‌ آوران خود و داراى بال‌ هاى متعدّد، دوتا دوتا، سه‌ تا سه‌ تا، و چهارتا چهارتا، قرار داد و هرچه بخواهد در آفريده‌ خود مى‌ افزايد و بر هر چيز توانا است. 
ما يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِكَ لَها وَ ما يُمْسِكْ فَلا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ‏)[23]
هر رحمتى كه خدا براى مردم بگشايد هيچ‌ كس نمى‌ تواند آن را بازدارد و هرچه باز دارد هيچ‌ كس جز او نمى‌ تواند آن را گسيل دارد و او سرافراز و فرزانه است
الْعَاشِرُ
بند دهم:
سُبْحَانَ اللَّهِ بَارِئِ النَّسَمِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْمُصَوِّرِ سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ الْأَزْوَاجِ كُلِّهَا سُبْحَانَ اللَّهِ جَاعِلِ الظُّلُمَاتِ وَ النُّورِ
پاكا خداى پديدآورنده‌ انسان‌ ها، پاكا خداى صورت‌ نگار، پاكا خداى آفريننده‌ تمام جفت‌ ها، پاكا خداى آفريننده‌ تاريكى‌ ها و نور، 
سُبْحَانَ اللَّهِ فَالِقِ الْحَبِّ وَ النَّوَى سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ كُلِّ شَيْ‏ءٍ
پاكا خداى شكافنده‌ دانه و هسته، پاكا خداى آفريننده‌ همه‌ اشيا، 
سُبْحَانَ اللَّهِ خَالِقِ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ‏ (سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ)[24]
پاكا خداى آفريننده‌ موجوداتى كه ديده مى‌ شوند و يا نمى‌ شوند، منزّه باد خدا به اندازه‌ نوشتن كلمات او، پاكا خدا، پروردگار جهانيان. 
سُبْحَانَ الَّذِي‏ (يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
پاكا خدايى كه تمام آنچه را كه در آسمان‌ ها و زمين است مى‌ داند 
ما يَكُونُ مِنْ نَجْوى‏ ثَلاثَةٍ إِلَّا هُوَ رابِعُهُمْ وَ لا خَمْسَةٍ إِلَّا هُوَ سادِسُهُمْ وَ لا أَدْنى‏ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْثَرَ إِلَّا هُوَ مَعَهُمْ
و هيچ نجواى سه نفره نيست جز آنكه او چهارمين آن‌ ها است و هيچ نجواى پنج نفره نيست جز آنكه او ششمين آن‌ها است و هيچ نجواى كمتر و بيشتر از اين نيست 
أَيْنَ ما كانُوا ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَلِيمٌ‏)[25] سُبْحَانَ [أَنْتَ‏] الَّذِي بِنِعْمَتِهِ تَتِمُّ الصَّالِحَات‏
جز آنكه او همراه با آن‌ ها است هركجا كه باشند، سپس در روز قيامت آنان را از اعمالشان آگاه مى‌ گرداند. به راستى كه خدا بر هر چيز آگاه است. پاكا خدايى [پاكى تو و ستايش خدا را] كه همه‌ كارهاى شايسته به نعمت او كامل مى‌ گردد

[9]) سوره یونس، آیه 61                [10]) سوره النمل، آیه 8                  [11]) سوره الرعد، آیات 8-11    [12]) سوره ق، آیه 4

افزودن دیدگاه جدید