منوی اصلی

دعای اللهم انی ادعوک لهم (اقبال الاعمال)

دعای اللهم انی ادعوک لهم (اقبال الاعمال)

الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب الخامس فيما نذكره من سياقة عمل الصائم في نهاره و فيه فصول‏؛ فصل فيما نذكره من الأدعية و التسبيح و الصلاة على النبي ص المتكررة كل يوم من شهر رمضان‏؛ الصلاة على النبي ص في كل يوم من شهر رمضان‏، دعاء آخر في كل يوم منه‏
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب پنجم: طریقه عمل روزه دار در روز ماه رمضان؛ فصل ششم دعا، تسبیح و صلوات بر پیامبر (ص) در هر روز از ماه رمضان (دعای ششم دعای دیگری است که در هر روز ماه رمضان خوانده می شود):
وَ تَقُولُ
آن‌ گاه بگو:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَدْعُوكَ لِهَمٍّ لَا يُفَرِّجُهُ غَيْرُكَ وَ لِرَحْمَةٍ لَا تُنَالُ إِلَّا بِكَ
خدايا، تو را براى اندوهى مى‌ خوانم كه جز تو نمى‌ تواند آن را بگشايد و براى رحمتى كه جز به‌ وسيله‌ تو نمى‌ توان بدان نايل شد 
وَ لِكَرْبٍ لَا يَكْشِفُهُ إِلَّا أَنْتَ وَ لِرَغْبَةٍ لَا تُبْلَغُ إِلَّا بِكَ وَ لِحَاجَةٍ لَا يَقْضِيهَا إِلَّا أَنْتَ [لَا تُقْضَى دُونَكَ‏]
و براى ناراحتى گلوگيرى كه جز تو نمى‌ تواند آن را برطرف كند و براى مطلوبى كه جز به تو نمى‌ توان بدان رسيد و براى خواسته‌ اى كه جز تو نمى‌ تواند آن را برآورده كند. 
اللَّهُمَّ فَكَمَا كَانَ مِنْ شَأْنِكَ مَا أَذِنْتَ لِي بِهِ مِنْ مَسْأَلَتِكَ وَ رَحِمْتَنِي بِهِ مِنْ ذِكْرِكَ
خداوندا، پس همان گونه كه كار تو اين بود كه اجازه دادى از تو درخواست كنم و با ياد كردن من از خود، مرا مورد رحمت خويش قرار دادى، 
فَلْيَكُنْ مِنْ شَأْنِكَ سَيِّدِي الِاسْتِجَابَةُ [الْإِجَابَةُ] لِي فِيمَا دَعَوْتُكَ وَ عَوَائِدُ الْإِفْضَالِ فِيمَا رَجَوْتُكَ وَ النَّجَاةُ مِمَّا فَزِعْتُ إِلَيْكَ فِيهِ
اى آقاى من، اين را نيز جزو كارهايت قرار ده كه دعاهايم را مستجاب گردانى و در آنچه به تو اميد بسته‌ ام، بخشش‌ هاى ناشى از تفضّلت را شامل حالم كنى و از آنچه به درگاهت پناه آورده‌ ام، رهايى‌ ام دهى؛ 
فَإِنْ لَمْ أَكُنْ أَهْلًا أَنْ أَبْلُغَ رَحْمَتَكَ فَإِنَّ رَحْمَتَكَ أَهْلٌ أَنْ تَبْلُغَنِي وَ تَسَعَنِي
زيرا اگر من سزاوار آن نباشم كه رحمتت را درك كنم، رحمتت زيبنده است كه مرا درك نموده و فراگيرد 
وَ إِنْ لَا أَكُنْ لِلْإِجَابَةِ أَهْلًا فَأَنْتَ أَهْلُ الْفَضْلِ وَ رَحْمَتُكَ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْ‏ءٍ فَلْتَسَعْنِي رَحْمَتُكَ
و اگر من سزاوار اجابت نباشم، تو زيبنده‌ تفضّل و بخشش هستى و رحمتت هر چيز را فراگرفته است، پس مرا نيزفراگيرد. 
يَا إِلَهِي يَا كَرِيمُ أَسْأَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ
اى معبود من اى بزرگوار، به روى [اسما و صفات، يا ذات] باكرامتت از تو درخواست مى‌ كنم كه بر حضرت محمّد و خاندان او درود فرستى 
وَ أَنْ تُفَرِّجَ هَمِّي وَ تَكْشِفُ كَرْبِي وَ غَمِّي وَ تَرْحَمَنِي بِرَحْمَتِكَ وَ تَرْزُقَنِي مِنْ فَضْلِكَ الْوَاسِعِ‏ (إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ)[1] قَرِيبٌ مُجِيبٌ‏
و اندوه مرا بگشايى و ناراحتى گلوگيرم و دلگيرى‌ ام را برطرف كنى و رحمتت و [روزى] افزون [گسترده] ات را شامل حالم كنى، به راستى كه تو شنونده‌ دعا، نزديك و اجابت‌ كننده هستى

[1]) سوره آل عمران، آیه 38

افزودن دیدگاه جدید