منوی اصلی

دعا براى تطهير غذا از شبهات و حرام و خواندن آن هنگام تناول غذا

دعا براى تطهير غذا از شبهات و حرام و خواندن آن هنگام تناول غذا

الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب السادس فيما نذكره من وظائف الليلة الثانية من شهر رمضان و يومها و فيه فصول‏، فصل فيما نذكره من دعاء أنشأناه نذكره عند تناول الطعام نرجو به تطهيره من الشبهات و الحرام‏
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب ششم: اعمال شب و روز دوم ماه رمضان و فصل های این باب؛ فصل ششم دعا براى تطهير غذا از شبهات و حرام و خواندن آن هنگام تناول غذا:
نَقُولُ
می گوید:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِالرَّحْمَةِ الَّتِي سَبَقَتْ غَضَبَكَ وَ بِالرَّحْمَةِ الَّتِي ذَكَرْتَنِي بِهَا وَ لَمْ أَكُ شَيْئاً مَذْكُوراً
خداوندا، به آن رحمت تو كه بر خشمت پيشى گرفته است و به آن رحمتى كه با آن مرا ياد كردى درحالى‌كه چيزى قابل ذكر نبودم 
وَ بِالرَّحْمَةِ الَّتِي أَنْشَأْتَنِي بِهَا وَ رَبَّيْتَنِي صَغِيراً وَ كَبِيراً وَ بِالرَّحْمَةِ الَّتِي نَقَلْتَنِي بِهَا مِنْ ظُهُورِ الْآبَاءِ
و به آن رحمتى كه مرا بدان پديد آوردى و در حالى كودكى و بزرگسالى پروردى و به آن رحمتى كه از زمان حضرت آدم-درود بر او-تا به آخرين مرحله، 
إِلَى بُطُونِ الْأُمَّهَاتِ مِنْ لَدُنْ آدَمَ ع إِلَى آخِرِ الْغَايَاتِ وَ أَقَمْتَ لِلْآبَاءِ وَ الْأُمَّهَاتِ بِالْأَقْوَاتِ
مرا از پشت پدران به درون مادران انتقال داده و خوراك و پوشاك و خواسته‌هاى مهمّ پدر و مادرانم را عهده‌دار شدى 
وَ الْكِسْوَاتِ وَ الْمُهِمَّاتِ وَ وَقَيْتَهُمْ مِمَّا جَرَى عَلَى الْأُمَمِ الْهَالِكَةِ مِنَ النَّكَبَاتِ وَ الْآفَاتِ
و آنان را از گرفتارى‌ها و آسيب‌هايى كه بر سر امّت‌هاى نابودشده رفت، نگاه داشتى 
وَ بِالرَّحْمَةِ الَّتِي دَلَلْتَنِي بِهَا عَلَيْكَ وَ بِالرَّحْمَةِ الَّتِي شَرَّفْتَنِي بِهَا بِطَاعَتِكَ وَ التَّقَرُّبِ إِلَيْكَ 
و به آن رحمتى كه به وسيله‌ى آن مرا بر خود رهنمون شدى و به آن رحمتى كه به وسيله‌ى آن مرا به طاعت و تقرب به خود، مشرف گردانيدى 
وَ بِالرَّحْمَةِ الَّتِي جَعَلْتَنِي بِهَا مِنْ ذُرِّيَّةِ أَعَزِّ الْأَنْبِيَاءِ عَلَيْكَ وَ بِالرَّحْمَةِ الَّتِي حَلُمْتَ بِهَا عَنِّي عِنْدَ سُوءِ أَدَبِي بَيْنَ يَدَيْكَ وَ بِالْمَرَاحِمِ
و به آن رحمتى كه به وسيله‌ى آن مرا از فرزندان گرامى‌ترين پيامبران قرار دادى و به آن رحمتى كه وقتى در پيشگاهت بى‌ادبى نمودم، بردبارى نموده و از من گذشتى 
وَ الْمَكَارِمِ الَّتِي أَنْتَ أَعْلَمُ بِتَفْصِيلِهَا وَ قَبُولِهَا وَ تَكْمِيلِهَا وَ بِمَا أَنْتَ أَهْلُهُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
و به رحمت‌ها و بزرگوارى‌هايى كه تو از تفصيل و پذيرش و تكميل آن آگاه‌ترى و به آنچه تو زيبنده‌ى آنى، از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و آل محمّد درود  فرستى 
وَ أَنْ تُطَهِّرَنَا مِنَ الْعُيُوبِ وَ الذُّنُوبِ بِالْعَافِيَةِ مِنْهَا وَ الْعَفْوِ عَنْهَا حَتَّى نَصْلَحَ لِلتَّشْرِيفِ بِمُجَالَسَتِكَ وَ الْجُلُوسِ عَلَى مَائِدَةِ ضِيَافَتِكَ
و با عافيت و گذشت از كاستى‌ها و گناهانمان، ما را از آن‌ها پاكيزه نمايى تا شايستگى  شرافت هم‌نشينى با تو و جلوس بر سر سفره‌ى ميهمانى‌ات را پيدا كنيم 
وَ أَنْ تُطَهِّرَ طَعَامَنَا هَذَا وَ شَرَابَنَا وَ كُلَّمَا نَتَقَلَّبُ فِيهِ مِنْ فَوَائِدِ رَحْمَتِكَ مِنَ الْأَدْنَاسِ وَ الْأَرْجَاسِ وَ حُقُوقِ النَّاسِ وَ مِنَ الْحَرَامَاتِ وَ الشُّبُهَاتِ
و نيز اين خوراكى و نوشيدنى ما و تمامى فوايد رحمتت را كه در آن تصرف مى‌كنيم، از آلودگى‌ها و ناپاكى‌ها و حقوق مردم و امور حرام و شبهه پاكيزه گردانى 
وَ أَنْ تُصَانِعَ عَنْهُ أَصْحَابَهُ مِنَ الْأَحْيَاءِ وَ الْأَمْوَاتِ وَ تَجْعَلَهُ طَاهِراً مُطَهَّراً وَ شِفَاءً لِأَدْيَانِنَا
و عوض آن را به صاحبان آن‌ها-خواه زنده باشند و يا مرده-بپردازى و آن را پاك و پاكيزه و مايه‌ى بهبودى دين 
وَ دَوَاءً لِأَبْدَانِنَا وَ طَهَارَةً [مُطَهِّراً] لِسَرَائِرِنَا وَ ظَوَاهِرِنَا وَ نُوراً لِعُقُولِنَا
و درمان بدن و طهارت باطن و ظاهر و روشنايى عقل 
وَ نُوراً لِأَرْوَاحِنَا وَ مُقَوِّياً لَنَا عَلَى خِدْمَتِكَ وَ بَاعِثاً لَنَا عَلَى مُرَاقَبَتِكَ
و روح و نيروبخش ما بر انجام بندگى‌ات و برانگيزنده‌ى بر مراقبتت قرار دهى و بعد از همه‌ى اين‌ها، 
وَ اجْعَلْنَا بَعْدَ ذَلِكَ مِمَّنْ أَغْنَيْتَهُ بِعِلْمِكَ عَنِ الْمَقَالِ وَ بِكَرَمِكَ عَنِ السُّؤَالِ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين‏
ما را از كسانى قرار دهى كه به علم خود از گفتار و به بزرگوارى خود از درخواست بى‌نيازشان ساخته‌اى به رحمتت اى مهربان‌ترين مهربانان.

افزودن دیدگاه جدید