منوی اصلی

مناجات دلدادگان

مناجات دلدادگان

علامه مجلسی در بحار فرموده که من این مناجات را یافتم مروی از حضرت علی بن الحسین علیه السلام در کتب بعضی اصحاب رضوان الله علیهم؛ مناجات پنجم: مناجات دلدادگان

 


إِنْ كَانَ قَلَّ زَادِي فِي الْمَسِيرِ إِلَيْكَ فَلَقَدْ حَسُنَ ظَنِّي بِالتَّوَكُّلِ عَلَيْكَ

خدايا هرچند در آمدن به سويت توشه ‏ام اندك است ولى گمانم بر توكّل به تو همواره نيكو است،

وَ إِنْ كَانَ جُرْمِي قَدْ أَخَافَنِي مِنْ عُقُوبَتِكَ فَإِنَّ رَجَائِي قَدْ أَشْعَرَنِي بِالْأَمْنِ مِنْ نِقْمَتِكَ

و هرچند گناهم مرا از عذاب تو به هراس افكنده، ولى چشم اميدم ايمنى از انتقامت را به من خبر مى‏ دهد،

وَ إِنْ كَانَ ذَنْبِي قَدْ عَرَضَنِي لِعِقَابِكَ فَقَدْ آذَنَنِي حُسْنُ ثِقَتِي بِثَوَابِكَ

و هرچند نافرمانى ‏ام مرا را در معرض عذابت قرار داده ولي حسن اعتمادم مرا به پاداشت آگاهى مى‏ دهد،

وَ إِنْ أَنَامَتْنِي الْغَفْلَةُ عَنِ الاسْتِعْدَادِ لِلِقَائِكَ فَقَدْ نَبَّهَتْنِي الْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِكَ وَ آلائِكَ

و هرچند بى‏ خبرى مرا از آمادگى براى ديدارت به خواب غفلت انداخته ولى آشنايى به كرم و عطاهايت مرا بيدار نموده است،

وَ إِنْ أَوْحَشَ مَا بَيْنِي وَ بَيْنَكَ فَرْطُ الْعِصْيَانِ وَ الطُّغْيَانِ فَقَدْ آنَسَنِي بُشْرَى الْغُفْرَانِ وَ الرِّضْوَانِ.

و اگر زياده ‏روى در گناه و سركشى، ميانه من و تو را تيره ساخته ولى مژده آمرزش و خشنودى ‏ات با من انس‏ گرفته است.

أَسْأَلُكَ بِسُبُحَاتِ وَجْهِكَ وَ بِأَنْوَارِ قُدْسِكَ وَ أَبْتَهِلُ إِلَيْكَ بِعَوَاطِفِ رَحْمَتِكَ

از تو مى ‏خواهم به درخشش هاى جلوه ‏ات و به انوار قدست، و هم به سويت زارى مى‏ كنم به عواطف‏ مهرت

وَ لَطَائِفِ بِرِّكَ أَنْ تُحَقِّقَ ظَنِّي بِمَا أُؤَمِّلُهُ مِنْ جَزِيلِ إِكْرَامِكَ وَ جَمِيلِ إِنْعَامِكَ

و لطايف احسانت، كه تحقق بخشى گمانم را در آنچه از تو آرزومندم از بزرگى اكرامت و زيبايى‏ انعامت،

فِي الْقُرْبَى مِنْكَ وَ الزُّلْفَى لَدَيْكَ وَ التَّمَتُّعِ بِالنَّظَرِ إِلَيْكَ

در راه تقرّب به تو و نزديكى به درگاهت و بهره ‏مندى از نگاه به سويت،

وَ هَا أَنَا مُتَعَرِّضٌ لِنَفَحَاتِ رَوْحِكَ وَ عَطْفِكَ وَ مُنْتَجِعٌ غَيْثَ جُودِكَ وَ لُطْفِكَ فَارٌّ

هم اينك متعرّض‏ نسيم هاى رحمت و توّجه تو، و خواهان باران جود و لطف بى‏ پايان تو مى ‏باشم،

مِنْ سَخَطِكَ إِلَى رِضَاكَ هَارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ رَاجٍ

و از خشمت به سوى خشنودى ‏ات‏ گريزان، و از تو به سوى خودت فرارى ‏ام،

أَحْسَنَ مَا لَدَيْكَ مُعَوِّلٌ عَلَى مَوَاهِبِكَ مُفْتَقِرٌ إِلَى رِعَايَتِكَ

نيكوترين چيزى را كه نزد توست اميد دارم، بر بخشش هايت اعتماد مى‏ نمايم، به عنايتت نيازمندم،

إِلَهِي مَا بَدَأْتَ بِهِ مِنْ فَضْلِكَ فَتَمِّمْهُ وَ مَا وَهَبْتَ لِي مِنْ كَرَمِكَ فَلا تَسْلُبْهُ

خدايا آنچه را از فضلت بر من آغاز كردى به انجام رسان، و آنچه را از كرمت به من دادى‏ از من مگير،

وَ مَا سَتَرْتَهُ عَلَيَّ بِحِلْمِكَ فَلا تَهْتِكْهُ وَ مَا عَلِمْتَهُ مِنْ قَبِيحِ فِعْلِي فَاغْفِرْهُ

و آنچه را با بردبارى‏ ات بر من پوشاندى آشكار مكن، و آنچه را از زشتى كردارم دانستى بيامرز،

إِلَهِي اسْتَشْفَعْتُ بِكَ إِلَيْكَ ، وَ اسْتَجَرْتُ بِكَ مِنْكَ أَتَيْتُكَ طَامِعا فِي إِحْسَانِكَ

خداى از تو به تو شفاعت مى ‏جويم، و از تو به تو پناهنده مى‏ شوم، با اميد بسيار به احسانت به سوى تو آمدم،

رَاغِبا فِي امْتِنَانِكَ مُسْتَسْقِيا وَابِلَ طَوْلِكَ مُسْتَمْطِرا غَمَامَ فَضْلِكَ طَالِبا

به خوبيهايت كه بر من منّت گذارى دل‏بسته ‏ام، به فراوانى كرمت تشنه‏ ام، ابر فضلت را باران طلبم،

مَرْضَاتَكَ قَاصِدا جَنَابَكَ وَارِدا شَرِيعَةَ رِفْدِكَ مُلْتَمِسا سَنِيَّ الْخَيْرَاتِ مِنْ عِنْدِكَ

خشنودى‏ ات را خواهانم، آهنگ آستانت را دارم، به جويبار عطايت وارد آمدم، برترين خيرات را از پيشگاهت خواهشمندم،

وَافِدا إِلَى حَضْرَةِ جَمَالِكَ مُرِيدا وَجْهَكَ طَارِقا بَابَكَ مُسْتَكِينا لِعَظَمَتِكَ وَ جَلالِكَ

به جانب حضرت‏ جمالت روانم، ذاتت را اراده دارم، كوبنده در رحمتت هستم، درمانده‏ ام در برابر شكوه و جلالت،

فَافْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ مِنَ الْمَغْفِرَةِ وَ الرَّحْمَةِ

با من از آمرزش و رحمت آنگونه كن كه شايسته آنى

وَ لا تَفْعَلْ بِي مَا أَنَا أَهْلُهُ مِنَ الْعَذَابِ وَ النِّقْمَةِ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

و نه آنگونه كه سزاوار عذاب و انتقامم، به مهربانى ‏ات اى مهربان‏ترين مهربانان.

افزودن دیدگاه جدید